Tanzania Selous, Game reserves
Paul Otten
Dobberend, met de stroom van de Rufiji rivier mee, genoten we van de roep van de Afrikaanse visarend. Plotseling hoorden we aan de oever een geritsel in het struikgewas. In een flits zagen we een troep wilde honden naar de rivier afdalen om te drinken. Helaas, het was voorbij voor we het wisten, want we dobberden rustig verder. Dat de gids daarna de motor niet meer aankreeg en we langzaam maar zeker op een stel nijlpaarden afstevenden deed even niet meer ter zake…
Vrijwel iedereen kent wel de bekende wildparken in het noorden van Tanzania: Serengeti, de Ngorongoro krater en in mindere mate Tarangire en Lake Manyara. Slechts één procent van de toeristen in Tanzania bezoekt de afgelegen parken in het zuiden. Het bekendst zijn Ruaha National Park en Selous Game Reserve (je spreekt het uit als Seloe).
Selous Game Reserve is het grootste beschermde natuurgebied van Afrika met een oppervlakte van 55 000 km2 (bijna anderhalf keer zo groot als Nederland) en het maakt deel uit van het 155 000 km2 grote Selous-Niassa transboundary ecosysteem in Zuid Tanzania en Noord Mozambique. De touroperators schermen graag met het grote aantal buffels (150 000), olifanten (65 000), nijlpaarden (40 000), de zeldzame sabelantilopen (8000) en leeuwen (4000), maar deze aantallen zijn nogal misleidend. Het park wordt doorsneden door de Rufiji rivier in het noorden van het park en verdeeld het park in twee ongelijke delen: het uitgestrekte en wilde zuidelijke deel, waar alleen commerciële jachtbedrijven gebruik van mogen maken en een kleiner (tien procent van het totale oppervlak) noordelijk deel waar de ‘gewone toerist’ mag komen.
Frederick Courteney Selous Het park werd in 1922 genoemd naar Frederick Courteney Selous, geboren in 1851 als zoon van de voorzitter van de aandelenbeurs in Londen. Selous was een gepassioneerd jager en ontdekkingsreiziger. Toen hij ontdekte dat bepaalde diersoorten dreigden uit te sterven, stelde hij voor die soorten te beschermen door ze op te nemen in afgeschermde veilige gebieden. Hiermee was hij zijn tijd ver vooruit.
In 1917 werd hij op 66-jarige leeftijd gedood door een Duitse sluipschutter, toen hij als inlichtingenofficier in het Engelse leger een verkenningstocht maakte langs de Rufiji rivier.
Vanaf 1973 viel Selous Game Reserve ten prooi aan stropers. In dat jaar werd de jacht verboden; de professionele jagers verlieten het gebied en de inkomsten van dit gebied daalden tot nul. Dit werd nog versterkt door een diepe economische crisis veroorzaakt door president Nyerere’s Afrikaans socialistische beleid. Het aantal olifanten daalde van 110 000 in 1976 tot 30 000 in 1976. In de tachtiger jaren keerde het tij gelukkig, toen met financiële hulp van buitenlandse natuur organisaties het stropen werd teruggedrongen. In 1982 kwam Selous op de Werelderfgoedlijst te staan.
Waarom is Selous zo onbekend bij de toerist? Jaarlijks bezoeken ongeveer 15 000 toeristen dit park; een fractie van de 700 000 buitenlandse toeristen die jaarlijks Tanzania aandoen. Er zijn meerdere redenen waarom Selous nog zo onbekend is: het park is moeilijk bereikbaar; vrijwel alle toeristen vliegen met een klein vliegtuigje vanuit Dar-es-Salaam naar een van de airstrips in het park. Hoewel er heel veel wild is, zijn de dieren vaak moeilijker te vinden dan in Serengeti met zijn uitgestrekte grasvlaktes. De dieren zijn duidelijk schuwer voor mensen dan in het drukke noorden, waar de dieren veel meer gewend zijn aan auto’s. Waarschijnlijk heeft de jacht daar ook mee te maken. Hoewel in het deel van Selous waar de toeristen mogen komen niet gejaagd wordt, steken veel dieren vanuit het jachtgebied de rivier over naar veiliger oorden.
Wil je verder lezen?
Dat kan door dit nummer te bestellen. Maak 7,00 euro per editie die je bestelt over op bankrekening 53.44.58.602 Vermeld duidelijk je naam en adres en het nummer van de gewenste uitgave, bijvoorbeeld 03.2 etc. De tijdschriften worden na ontvangst van de betaling automatisch naar je toe gestuurd, dit kan enkele weken duren.
