Keizerlijk Tunesië
Lillian Goossens
Roerig. Zo zou je de kleurrijke geschiedenis van het meest noordelijke land van de Mahreb het beste kunnen omschrijven. Ooit was het land de inzet van een verschrikkelijk strijd tussen Carthagers en Romeinen en de reden van de bekende veldtocht van Hannibal en z’n olifanten. Later drukten ook Vandalen, Arabieren en Fransen hun stempel op de ontwikkeling van het land. In plaats van een desastreuze vernietiging van bestaande beschavingen, ontstond er echter een unieke versmelting van verschillende culturen. Zo’n diversiteit aan cultureel erfgoed maakte Tunesië tot het grootse openluchtmuseum dat het nu is. We volgden een oude heirbaan en doken diep in het Romeinse verleden van Tunesië, ooit de achtertuin van Rome.
Hannibal’s mars Ruim acht eeuwen voor het begin van de christelijke jaartelling zetten Feniciërs voet aan wal op de noordelijke kusten van het hedendaagse Tunesië. Op hun lange zeereizen tussen thuisland Libanon en handelsposten in Zuid-Spanje hadden zij een veilig steunpunt nodig. Deze buitenpost, genaamd Carthago, groeide en bloeide, ontwikkelde zich tot een heuse metropool en strekte zijn handelstentakels steeds verder uit.
In de eeuwen die volgden stichtten de Carthagers kolonies in het Middellandse Zeegebied, zeer tot ongenoegen van Rome dat in die tijd een supermacht in opkomst was. Dat leidde tot bijna twintig jaar wapengekletter in de eerste Punische oorlog (263-241 voor Christus), die werd afgesloten met een zegen voor de Romeinen. De Carthagers trokken zich terug, om in 218 voor Christus zelf de aanval in te zetten met als doel Rome van de aardbodem te vegen. De onverschrokken generaal Hannibal bracht een gewaagd plan ten uitvoer door met negentigduizend soldaten en 42 olifanten vanuit Carthago Nova (het huidige Spaanse Cartagena) over de Alpen richting Rome te marcheren. Aanvankelijk wist hij de Romeinen een aantal nederlagen toe te brengen, maar uiteindelijk werd hij toch verslagen. Daarop staken Romeinen over naar het Afrikaanse continent, omsingelden Carthago en wisten het tot een vredesverdrag met aanzienlijke herstelbetalingen te dwingen. Beknot in hun expansiedrift moesten de Carthagers met lede ogen aanzien hoe hun rijk a∫alfde. Om de concurrentie voor eens en voor altijd uit te roeien besloten de Romeinen drie jaar later om Carthago alsnog met de grond gelijk te maken en rukten zo het hart uit het toch al sterk verzwakte Punische rijk.
Wil je verder lezen?
Dat kan door dit nummer te bestellen. Maak 7,00 euro per editie die je besteld over op bankrekening 53.44.58.602 Vermeld duidelijk uw naam en adres en het nummer van de gewenste uitgave, bijvoorbeeld 03.2 etc. De tijdschriften worden na ontvangst van de betaling automatisch naar u toe gestuurd.
