De Ethiopische Wolf, waarom dit dier bijna uitgestorven is
Dieuwke Westra
Toen de Duitse bioloog Eduard Rupell in 1835 een trektocht maakte door de noordelijke hooglanden van Ethiopië stuitte hij op een, tot dan toe, onbekend dier. In zijn verslagen schreef Rupell uitgebreid over dit bijzondere, roodgekleurde, vosachtige wezen. Het bleek om de Ethiopische Wolf te gaan waarvan er nu wereldwijd nog geen zeshonderd meer over zijn. Net als bij veel andere bedreigde diersoorten heeft de aanwezigheid van de mens bij de Ethiopische Wolf voor veel ellende gezorgd. Het is dan ook grotendeels aan de mens te danken dat dit dier de twijfelachtige eer heeft hoog op de rode lijst van het iucn te staan. De vraag is hoe het zo ver heeft kunnen komen.
Het is Rupell aan wie de Ethiopische Wolf zijn wetenschappelijke naam ‘Cansis Siemiensis’ te danken heeft. Dit is een vernoeming naar het gebied waar Rupell de wolf voor het eerst zag: het Simien gebergte. De bouw van de Ethiopische Wolf is veel slanker dan die van andere wolven en het is dan ook niet verwonderlijk dat het dier vaak in verband gebracht werd met vossen en jakhalzen. De Ethiopiërs noemden de wolf ook wel ky kebero dat rode jakhals betekent.
De Ethiopische Wolf onderscheidt zich verder van andere wolven doordat zijn tanden smaller zijn en zijn spieren langer. Net als andere wolven leeft ook de Ehtiopische Wolf in groepen die bestaan uit drie tot dertien volwassenen. Een volwassen mannetje weegt gemiddeld zestien kilo en een vrouwtje rond de veertien. De Ethiopische Wolf leeft uitsluitend in de Afro Alpine zone, een gebied op een hoogte van 3200 tot 4500 meter met veel uitgestrekte vlaktes vol lage begroeiing.
In dit gebied komen veel kleine dieren voor zoals ratten, hazen, klipdassen, duikers en de molerat, een marmotachtig dier. Deze dieren vormen het hoofdvoedsel van de Ethiopische Wolf. Daarnaast eet de wolf ook verschillende soorten gras, dat goed is voor de spijsvertering. Hoewel de wolf vernoemd is naar het Simien gebergte, tref je het grootste gedeelte van het totale aantal Ethiopische wolven aan in het Bale National Mountains Park. Hier leven meer dan driehonderd van de ongeveer 550 Ethiopische wolven. Ook voor mensen is de Afro Alpine zone echter interessant. Het gebied is bij uitstek geschikt om veekuddes te laten grazen en dit gebeurd dan ook op grote schaal.
Eén van de grote problemen waar de Ethiopische Wolf mee kampt is dat zijn leefgebied steeds kleiner wordt. Er zijn nog maar weinig plekken waar het dier ongestoord kan leven. De aanwezigheid van de mens heeft hier invloed op gehad, maar ook de natuur zelf. Vroeger was de Afro Alpine zone namelijk veel groter dan nu.
Geografische geschiedenis Zo’n 100 000 jaar geleden, tijdens de laatste ijstijd van het Pleistoceen, was Ethiopië hét paradijs voor de Ethiopische Wolf. De Afro Alpine zone was toen een groot aaneengesloten gebied en besloeg niet alleen grote delen van Ethiopië maar ook van heel oostelijk Afrika. Nog steeds zijn er naast Ethiopië her en der in oostelijk Afrika Afro Alpine zone’s te vinden die ooit deel uitmaakten van dit grote aaneengesloten stuk. Dat is vooral in Kenia, Tanzania en Uganda.
Wil je verder lezen?
Dat kan door dit nummer te bestellen. Maak 7,00 euro per editie die je besteld over op bankrekening 53.44.58.602 Vermeld duidelijk uw naam en adres en het nummer van de gewenste uitgave, bijvoorbeeld 03.2 etc. De tijdschriften worden na ontvangst van de betaling automatisch naar u toe gestuurd.
