Rwenzori 1906-2006, de droom van Afrika’s mysterieuze berg
Frank Sillen
Honderd jaar geleden werd de hoogste top in het Rwenzori gebergte voor het eerst beklommen. Met een oneindige groep dragers, wollen jassen, spijkerschoenen en een beperkte topografische kennis werd een blanco vlek op de kaart weggewerkt. Frank Sillen en Erik Jacobs klommen, bijna honderd jaar later, onder heel andere omstandigheden met high-tech materialen. Het respect voor de prestaties van de eerst beklimmers werd daardoor alleen maar groter.
Maandenlang ben ik met de reis naar Oeganda bezig geweest. Spullen regelen, reisgidsen bestellen, klimspullen inpakken, alles nog een keer checken, malaria-profylaxe, inentingen… Een eindeloze reeks handelingen voordat je aan de reis van je dromen kunt beginnen. En dan is het zover. Om geen tijd te verliezen hebben we een nachtvlucht geboekt. In het overvolle vliegtuig val ik maar moeilijk in slaap. Na een tijdje doezel ik wat in. Vervolgens begint mijn droom. Er trekt een fraai landschap voorbij als we richting Entebbe vliegen. Na de landing kopen we ons entreebewijs voor Oeganda. Het zogenaamde visum kost 30 us dollar. De gemiddelde attractie in de Benelux kost evenveel. Een paar minuten later staan we buiten, in de brandende zon. Deo wacht op ons. Hij zal ons naar Kasese brengen, het dorp aan de voet van de Rwenzori. De reis via Kampala is een onwerkelijke. Reclames van Omo en Bata sieren de weg. ‘Hé, we waren toch weg uit Nederland, of droom ik?’
Wegdromen Weg uit Nederland. Andere landen ontdekken. Dat is voor mij hét wezenlijke onderdeel van klimmen. Eigenlijk is klimmen niet meer dan een legitimatie om te mogen reizen. Afrika, het oercontinent… dat heb ik al een paar keer eerder mogen ervaren. Maar nu ben ik op zoek naar een nog intensere vorm. Oerwoud, hoge temperaturen, broeierige luchtvochtigheid. En dat in combinatie met een hoge berg, sneeuw en ijs. Allemaal in één tocht, rond de evenaar.
Droom ik? Het landschap is ongekend groen. Bananenplanten en ondoordringbaar bos. Af en toe een paar huisjes. Kinderen spelen. Volwassenen vervoeren bananen op hun fiets. Afrika in beweging, op zoek naar een paar shilling, naar een iets welvarender leven. Economie op microniveau. Wíj kennen de luxe van het reizen, verzuipen bijna in onze welvaart. En mocht het een keer mis gaan, dan is er nog het vangnet dat welvaartsstaat heet. Langs de weg werken gevangenen. Als we Deo uitleggen dat bij ons gevangen een eigen cel met televisie hebben, begrijpt hij de wereld niet meer. Hier wonen hele families in huisjes ter grote van één gevangeniscel. Televisie kennen ze alleen van horen zeggen. Er één bezítten is een droom. Een droom…
Grote delen van de weg zijn nog niet geasfalteerd. Het maakt de rit alleen maar avontuurlijker. Als het weer slechter wordt, weten we dat de bergen niet ver meer zijn. De Rwenzori maakt zijn naam als regenmaker klaarblijkelijk regelmatig waar. In Kasese stoppen we bij een hotel. We moeten even kijken of dit onderkomen oké is. Een kamer zonder luxe, zonder warm water, een klein bed voor twee personen. Het is maar voor één nacht, en op de berg hebben we ook geen warm water. Bovendien is een gammel toilet nog altijd méér dan een gat in de grond. Alhoewel?
Wil je verder lezen?
Dat kan door dit nummer te bestellen. Maak 7,00 euro per editie die je bestelt over op bankrekening 53.44.58.602 Vermeld duidelijk je naam en adres en het nummer van de gewenste uitgave, bijvoorbeeld 03.2 etc. De tijdschriften worden na ontvangst van de betaling automatisch naar je toe gestuurd, dit kan enkele weken duren.
