Home » Tijdschrift

Our children will never forgive us... if we allow all this to dissapear

Frank Sillen

Ik heb de wekker net op 5.00 uur gezet. We zijn in Hlane Royal National Park in Swaziland en morgenvroeg vertrekken we rond zes uur naar Nhlangano voor de 38ste verjaardag van Koning Mswati iii. Tijdens de korte nachtrust wordt ik meerdere malen gewekt door het gebrul van leeuwen: hét bewijs dat de koning der dieren weer terug is in Swaziland.Swaziland is één van de kleinste landen van Afrika. Hierdoor denkt een aantal toeristen dat het land ook niet veel te bieden heeft. Een misvatting die snel weerlegd kan worden.

Zo kent het land een rijke culturele traditie. En wat te denken van het oude koningshuis? Verder kent het kleine Swaziland bijna alle Afrikaanse landschapsvormen, met uitzondering van woestijnlandschappen en kuststreken. Het verval tussen het hoogste en laagste punt in het land bedraagt bijna 1700 meter, en dat over een afstand van zo’n 80 kilometer. En dan zijn er natuurlijk nog de natuurparken zoals Mlilwane, Mkhaya, Mlawula en Hlane.

Ik probeer in een week zoveel mogelijk van het bovenstaande te ontdekken. Een trektocht door Malolotja geeft je een compleet andere African feeling: door de hoogte en de rust in dit berggebied lijkt het eerder op een vergeten stukje aan de zuidzijde van de Alpen. Het aanwezige wild maakt echter meteen duidelijk dat ik me vele duizenden kilometers zuidelijker bevind. Zebra’s, blesbokken, hartebeesten… ze vormen hier een decor zoals in de Alpen de koeien. In Malolotja kun je meerdaagse trektochten maken. Het voor-zieningenniveau tijdens deze tochten is erg sober, maar is dat niet juist de charme van een afgelegen berggebied als Malolotja?

Ted Reilly Na een tocht, deels door dichte mist, die veel langer duurde dan verwacht, besluit onze groep van Nederlandse (en één Vlaamse) journalisten richting Mlilwane Wildlife Sanctuary te reizen. Deze opvang voor bedreigde diersoorten is de oudste in Swaziland. Het is een privé reservaat en werd in de jaren ’50 opgericht door Ted Reilly op het familielandgoed. De Reillys hadden zich in 1906 gevestigd in Mlilwane en in 1938 werd Ted Reilly geboren. Hij zag het wild in de loop der jaren afnemen hetgeen een onuitwisbare indruk op hem maakte. In de jaren ’60 was er van ‘wild’ in bepaalde delen van Swaziland geen sprake meer. In minder dan een mensenleven was een wildparadijs veranderd in een leeggeroofd landschap. Het laatste wilde dier in Mlilwane was gezien in 1959. Er moest iets gebeuren.

 


Wil je verder lezen?
Dat kan door dit nummer te bestellen. Maak 7,00 euro per editie die je bestelt over op bankrekening 53.44.58.602 Vermeld duidelijk je naam en adres en het nummer van de gewenste uitgave, bijvoorbeeld 03.2 etc. De tijdschriften worden na ontvangst van de betaling automatisch naar je toe gestuurd, dit kan enkele weken duren.

terug

Klik voor grotere kaart