De beklimming van de goddelijke berg
Tom van der Leij
De enige natrium-carbonatiet vulkaan ter wereld ligt in Afrika. Nog altijd dondert deze ‘berg van God’, zoals de Maasai hem noemen, er lustig op los. Een wandeling van drie dagen dwars door het land van de Maasai wordt beklonken met de beklimming van deze actieve vulkaan, de Ol Doinyo Lengai. Eventueel uitgebreid met een overnachting in de actieve krater.
Alsof het afgesproken is draaien de Maasai en masse hun gezicht weg wanneer je een foto van ze wilt maken. Verontwaardigd roepen ze money, money met een uitgestoken hand voor hun beschilderde gezicht. Aan de rand van de Ngorongorokrater staan groepjes jonge Maasai als krijgers uitgedost in de traditionele rode doeken, bewapend met speer en kapmes en behangen met talrijke sierraden. Ze verdienen er een zakcentje bij als fotomodel. Toeristen flitsen er naar hartelust op los na het betalen van een paar dollar. Wij rijden zonder te stoppen de uitgedoofde vulkaankrater in.
Het Ngorongoro national park herbergt de immense Ngorongorokrater. Met een doorsnede van twintig kilometer en een oppervlakte van ruim 260 km2 behoort deze tot één van de top-attracties van Oost-Afrika. De krater is de grootste onafgebroken ingestorte vulkaan, een zogenaamde ‘caldera’, ter wereld. Hier vind je uiteenlopende vegetatie van bos tot steppe en zelfs een heus sodameer met moeras. Overal waar je kijkt staan groepjes zebra’s en wildebeesten te grazen en liggen leeuwen op de loer. Het is één van de meest dichtbevolkte wildgebieden in Afrika en staat niet zonder reden op de werelderfgoedlijst van unesco.
Selelman, mijn gids voor deze reis, wijst naar een donkere one≠enheid op het lichtgele gras van de steppe:‘Een zwarte neushoorn,’ weet hij. Helaas is hij niet de enige die het zeldzame dier heeft gezien. Binnen mum van tijd hebben tientallen terreinwagens het dier omcirkeld.Schitterend uitzicht De overnachting vindt plaats in Nainokanoka, een Maasaidorpje ten noorden van de Ngorongoro-krater. Hier is geen toerist te bekennen. Tientallen nieuwsgierige Maasai stromen toe en slaan gade hoe we de auto uitladen. Onze chau≠eur zien we over drie dagen terug bij de vulkaan. Vanaf hier gaan we verder te voet. Selelman onderhandelt intussen met de toegesnelde Maasai herders over de prijs voor de huur van twee ezels die ons proviand en water moeten meesjouwen. De jongens trekken zich terug om tot een prijsovereenkomst te komen en duwen de lange Kisiaiyiai naar voren als aangewezen herder.
Het is een volle dag lopen naar de volgende overnachtingsplek, de Embakaai krater. Maar voordat we daaraan beginnen, beklimmen we eerst de nabijgelegen Olmotikrater. Het is een klein uur klimmen door hoog helmgras. Halverwege de klim biedt een rots een schitterend uitzicht over Nainokanoka, wat vrij vertaald ‘mist’ betekent. Witte nevelslierten ontrekken gedeeltelijk het zicht over de hutjes. Eenmaal bovenop de krater is de vorm van de kraterriem duidelijk te zien. De Olmotikrater ziet groen van vegetatie. Niets wijst erop dat hier eens grote stromen lava uitgebraakt werden en de lucht verzadigd werd met as en zwavel. In het midden van de oude krater staan enkele boma’s (omheinde gebieden red.)
Wil je verder lezen?
Dat kan door dit nummer te bestellen. Maak 7,00 euro per editie die je bestelt over op bankrekening 53.44.58.602 Vermeld duidelijk je naam en adres en het nummer van de gewenste uitgave, bijvoorbeeld 03.2 etc. De tijdschriften worden na ontvangst van de betaling automatisch naar je toe gestuurd, dit kan enkele weken duren.
