Watoto Samburu, de verhalen achter de beelden
Emile Naus
Min of meer bij toeval kwam het Larense kunstenaars-echtpaar Hans en Marianne Houtkamp terecht bij de Keniaanse Samburu stam. Aanvankelijk kwamen ze om te werken, Hans is tekenaar/schilder en Marianne is beeldhouwster, maar al snel ontstond er een bijzondere vriendschap. Meer en meer raakten ze betrokken bij de Samburu, wat uiteindelijk resulteerde in de oprichting van de stichting Watoto Samburu, ‘kinderen van de Samburu’. Deze stelt zich ten doel de cultuur en tradities van de Samburu te behouden door de stam te helpen zich weerbaar op te stellen in een veranderende moderne wereld. Als dank werd Marianne door de Samburu o≤cieel opgenomen in de stam. ontdek afrika tekende het bijzondere verhaal op van Hans en Marianne Houtkamp.
Kunst Marianne Houtkamp begon in 1989 met beeldhouwen en bouwde sindsdien een indrukwekkende staat van dienst op. Ze exposeert over de hele wereld en vorig jaar mocht ze, in opdracht van het World Food Programme een speciaal beeld voor de toenmalige Secretaris Generaal van de vn, Kofi Annan maken en persoonlijk aan-bieden tijdens één van zijn laatste optredens in Kopenhagen. Hans Houtkamp had aanvankelijk een reclamebureau, maar moest daar wegens ziekte mee ophouden. Sindsdien reist hij met Marianne de hele wereld af en maakt tekeningen en schilderijen van de volken waar Marianne beelden van boetseert.
Beiden hanteren een vrij realistische stijl waarin diepgang een belangrijke rol speelt. De mens staat dus centraal in het werk van Hans en Marianne, waarbij authentieke inheemse volkeren hun speciale belangstelling hebben. Voor Marianne is die interesse er al haar hele leven. Als ze niet was gaan beeldhouwen, was ze waarschijnlijk antropoloog geworden. Om het wezen van de geportretteerden zo goed mogelijk te kunnen weergeven, vormt het bestuderen van de volkeren in kwestie een belangrijk onderdeel van het werk. Dat gebeurt door boeken te lezen, door met mensen te praten maar ook door langere tijd op locatie te verblij-ven. De beelden en schilderijen zijn dan ook ge-de-tailleerd en proberen vooral karakteristieke eigen-schappen van stammen of volkeren te vangen.
Aanvankelijk concentreerden Hans en Marianne zich vooral op Zuid-Amerika, maar begin jaren negentig veranderde dat. De fascinatie voor Afrika ontstond toen haar man Hans een artikel las in de Volkskrant over de Wodaabe, een stam in West-Afrika. Het artikel was geschreven naar aanleiding van een documentaire die nog dezelfde avond werd uitgezonden. Beiden waren na het zien van de documentaire helemaal verkocht. De Wodaabe-stam vormde de eerste Afrikaanse inspiratiebron, maar later verschoof de aandacht naar Kenia. Marianne begon met het maken van Maasai-beelden, vanzelfsprekend, omdat de Maasai het bekendste volk zijn in Kenia. Een vriend van Hans en Marianne wist hen over te halen om Kenia ook echt te bezoeken. Natuurlijk stond dat op de verlanglijst, maar ieder keer kwam er iets tussen. Uiteindelijk boekten ze toch een ticket. Marianne vroeg vervolgens aan het reisbureau of ze konden helpen met het zoeken naar een authentieke stam waarmee ze kon werken. Zo kwamen ze uit bij de Samburu.
Wil je verder lezen?
Dat kan door dit nummer te bestellen. Maak 7,00 euro per editie die je bestelt over op bankrekening 53.44.58.602 Vermeld duidelijk je naam en adres en het nummer van de gewenste uitgave, bijvoorbeeld 03.2 etc. De tijdschriften worden na ontvangst van de betaling automatisch naar je toe gestuurd, dit kan enkele weken duren.
