Rwanda - het groene hart van Afrika
Rwanda, het groene hart van Afrika, geniet wereldwijde bekendheid om de zeldzame berggorilla’s in het Volcanoes National Park. Een ontmoeting met deze dieren in hun natuurlijke leefomgeving is een zeer bijzondere ervaring. Maar Rwanda is veel meer. Zo zijn er drie nationale parken verspreid over het hele land en elk park bezit zijn eigen unieke landschappen, biodiversiteit, flora en fauna. Daarnaast kun je prima genieten van een heerlijke strandvakantie aan de rand van het Kivumeer in het westen. Voor het echte Afrikaanse ‘savannegevoel’ kun je in het oosten van Rwanda terecht, in Akagera National Park. In het zuidwesten ligt Nyungwe Forest National Park, een tropisch regenwoud.
Geografie en demografie Rwanda bevindt zich in het hart van Afrika, 30 graden ten oosten van de meridiaan van Greenwich en 2 graden ten zuiden van de evenaar. Het grenst in het noorden aan Oeganda, in het zuiden aan Burundi, in het oosten aan Tanzania en in het westen aan de Democratische Republiek Congo (DR Congo). Met 11,3 miljoen inwoners en een oppervlakte van 26.338 km2 is Rwanda het dichtstbevolkte land van Afrika. Ongeveer een vijfde deel van de bevolking woont in stedelijk gebied. Kigali, de hoofdstad van Rwanda, is de grootste stad met ruim 900.000 inwoners in 2009. Andere grote plaatsen zijn Gitarama, Butare en Ruhengeri. In Rwanda leven drie bevolkingsgroepen: Hutu’s, Tutsi’s en Twa. Het grootste deel van de bevol-king is christelijk; 56.5% is Rooms-Katholiek, 36.1% heeft een ander christelijk geloof, 4.5% is moslim, 1.7% gelooft op de traditionele manier en 0.1% hangt geen enkel geloof aan. Kinyarwanda is Rwanda’s officiële taal, Engels en Frans zijn respectievelijk de tweede en derde taal. Daarnaast wordt ook wel Swahili als handelstaal gesproken.
Land van de Eeuwige Lente Rwanda is een heerlijk land om te wonen of bezoeken, met een milde, aangename temperatuur die schommelt tussen de 19 °C en 25 °C. Dit is te danken aan Rwanda’s ligging hoog boven zeeniveau en de afstand tot de twee oceanen rond Afrika. Een gemiddelde van 1830 meter boven zeeniveau in de bergstreken, een afstand van 1100 kilometer tot de Indische Oceaan en 1600 kilometer tot de Atlantische Oceaan, maakt Rwanda een koeler land dan andere landen rondom de evenaar. In de berggebieden kan het, afhankelijk van het jaargetijde, vrij koud worden. Regenval is het hevigst in het westen en minder in de centrale hooglanden, het noorden en oosten. Jaarlijks kent Rwanda vier seizoenen. Het eerste seizoen is het lange regenseizoen, van februari tot en met mei. Daarop volgt het lange droge seizoen, van juni tot september. Van september tot en met november is het korte regenseizoen en in december en januari heerst een kort droog seizoen. Door de aangename temperatuur en de regelmatige regenval blijft Rwanda altijd groen en is het er gedurende het hele jaar lenteachtig. Dit leverde Rwanda de naam ‘Land van de Eeuwige Lente’ op.
Van regenwoud tot savanne Rwanda ligt in het oosten van centraal Afrika. Kenmerkend voor het landschap zijn de vele uitgestrekte groene heu-vels. Rwanda wordt daarom ook wel ‘Land van de Duizend Heuvels’ genoemd. Hoewel Rwanda niet heel groot is, kent het verschillende ecosystemen. In de oostelijke regio’s liggen echte Afrikaanse savannes, in het westen staan imposante vulkanen en het zuidwesten is grotendeels bedekt met tropisch regenwoud. Elke regio heeft een divers ecosysteem met unieke flora en fauna.
In het noordwesten van Rwanda bij de grens met de DR Congo ligt Volcanoes National Park in de Virunga Conservation Area. Dit is een vulkanisch gebied en bestaat uit in totaal acht vulkanen, waarvan er drie (Karisimbi, Bisoke en Sabyinyo) in Rwanda liggen. De vulkaan Mikeno staat deels op het grondgebied van Rwanda en de DR Congo, Muhabura staat deels in Rwanda en Oeganda, Mgahinga bevindt zich helemaal op Oegandees grondgebied en Nyiragongo en Nyamulagira bevinden zich in de DR Congo. De Karisimbi is met 4507 meter de hoogste berg van het land. Het Volcanoes National Park staat vooral bekend als leefgebied van de zachtaardige berggorilla’s en het was ook de werkplek van de Amerikaanse mammoloog en etholoog Dian Fossey. Vanaf eind jaren ’60 bestudeerde zij jarenlang de berggorilla’s in het park en voerde ze een strijd tegen stropers, die ze uiteindelijk met de dood moest bekopen. Bij het grote publiek werd Fossey bekend door Gorilla’s in the mist, de verfilming van de memoires van haar leven. In het Volcanoes National Park, tussen Mount Karisimbi en Mount Bisoke, is Fossey’s Karisoke Research Centre geopend voor publiek.
In het zuiden, aan de grens met Burundi, ligt Nyungwe Forest National Park. Met een oppervlakte van 970 km2 is het een van de grootste beschermde regenwouden van Afrika. Nyungwe Forest National Park kent een grote biodiversiteit en is het leefgebied van dertien verschillende soorten primaten, waaronder chimpansees. Ook andere zoogdieren en ontelbaar veel vogels leven hier in grote getale.
In het noordoosten, bij de grens met Tanzania, ligt Akagera National Park, een Afrikaanse savanne die het perfecte decor voor wildsafari’s vormt. Er leven onder andere olifanten, luipaarden en giraffes. Dit deel van Rwanda kenmerkt zich door meren en moerassen, waar de vele nijlpaarden en krokodillen grote trekpleisters voor bezoekers zijn.
In Rwanda zijn meer dan twintig zoetwatermeren, waarvan het Kivumeer de grootste is. Andere meren zijn het Bulerameer, Ruhondomeer, Muhazimeer, Ihemameer, Cyohohameer, Nashomeer, Rwerumeer, Sakemeer en het Mugeserameer. Het Kivumeer ligt ten zuidwesten van Volcanoes National Park, op een scheidslijn van twee tektonische platen die een rift hebben gevormd. Daardoor is er veel vulkanische acti-viteit en staat het meer, met een diepte van 480 meter, achttiende op de lijst van diepste meren ter wereld.
Bij het Kivumeer kun je genieten van vele baaien, mondingen en stranden en in het meer liggen verschillende kleine onbewoonde eilandjes waar je kunt genieten van de overweldigende natuur. In de plaatsen Gisenyi, Kibuye en Cyangugu aan de rand van het meer zijn er mogelijkheden om te zonnen, zwemmen en watersporten.
Economie Het Rwandese landschap met zijn groene heuvels en het gunstige klimaat zijn uitermate geschikt voor het verbouwen van koffie en thee. De thee afkomstig van Rwanda’s heuvels wordt dan ook beschouwd als een van de beste ter wereld. Ook bananen, bonen, aardappelen, koren en allerlei andere groente- en fruitsoorten worden op de heuvels verbouwd. Ongeveer 78% van de Rwandese bevolking leeft van de landbouw.
De economie van Rwanda heeft ernstig te lijden gehad onder de burgeroorlog in de jaren ’90 en was totaal vernietigd tijdens de genocide in 1994. De bevolking nam sterk af en externe investeerders werden afgeschrokken door de oorlogssituatie. Maar de laatste jaren heeft het land weer een enorme economische groei doorgemaakt. Sinds 2003 is de economie jaarlijks met gemiddeld 7-8% gegroeid. De politieke stabiliteit van de laatste zeventien jaar heeft er zelfs voor gezorgd dat de economie in 2008 dubbel zo hard groeide, terwijl de inflatie met 3.2% afnam. De Rwandese banken zijn stabiel en betrouwbaar en Rwanda werkt hard aan een programma van privatise-ring en liberalisering. De regering werkt volgens een decentralisatiebeleid; wat betekent dat onderwijs, gezondheidscentra, klinieken en commerciële centra naar de mensen worden gebracht en zo voor iedereen in Rwanda toegankelijk zijn. Dit beleid droeg en draagt ook bij aan de snelle economische groei van het land.
Kleine maat, grote ambitie De regering is bezig de economie te transformeren van een van landbouw afhankelijke economie tot een moderne, breed georiënteerde economie. Rwanda heeft ook geïnvesteerd in publieke en private samenwerkingsinitiatieven en is zich bewust van de kritieke rol van de private sector in dit proces. Daarnaast heeft Rwanda een gunstig investeringsklimaat gecreëerd en is het land door de Wereldbank genoemd als een van de landen waar men het beste zaken kan doen. De snelle economische groei heeft Rwanda de bijnaam ‘Singapore van Afrika’ opgeleverd. Rwanda mag dan door sommigen Gato Keza (klein en mooi) worden genoemd, het kleine formaat staat grote ambities niet in de weg!
Toerisme speelt een sleutelrol in de toekomst van Rwanda omdat de groeiende inkomsten bijdragen aan een goede economische infrastructuur en daarmee ook aan politieke stabiliteit. Ecotoerisme in Volcanoes National Park is aan een sterke opmars bezig. Hetzelfde geldt voor andere industrieën, bijvoorbeeld de export van snijbloemen en de visserij: die ontwikkelen momenteel heel snel. Commerciële visserij op het Kivumeer staat nog in de kinderschoenen en heeft veel ruimte voor groei. Vis is niet het enige product van het Kivumeer; op een diepte van 300 meter bevindt zich methaangas, dat wordt gebruikt voor elektriciteit. Multinational Heineken gebruikt dit gas in de brouwerij die aan het Kivumeer gevestigd is. De mogelijkheden met betrekking tot de toepassing van methaangas zijn eindeloos. De Rwandese overheid heeft samen met het Rwandese Development Board en de Rwanda Investment Promotion Agency een samenwerking opgezet die hulp en steun bieden aan investeerders om de economie te stimuleren en een veelbelovende toekomst werkelijkheid te maken.
Geschiedenis Prekoloniaal Rwanda was een sterk gecentraliseerd koninkrijk dat geregeerd werd door Tutsi-koningen, die afstamden van één heersende clan. De koning regeerde via drie politieke categorieën met ieder weer eigen opperhoofden: opperhoofden over het vee, het land en militaire opperhoofden. De opperhoofden waren voornamelijk, maar niet uitsluitend, Tutsi, vooral de opperhoofden over het vee en de militaire leiders. De relatie tussen de koning en de gewone bevolking was ongelijk, met de koning als elitair staatshoofd. De relatie tussen de Tutsi, Hutu en Twa was vreedzaam en er werd onderling veel handel gedreven. De maatschappij functioneerde onder een clientelesysteem dat Ubuhake werd genoemd. Het systeem hield in dat de Hutu’s, die voornamelijk de landbouw bedreven, gebruik konden maken van het vee van de Tutsi, in ruil voor een dienst, hetzij persoonlijk of militair.
Koloniale tijd De eerste Europeaan die via de brug bij de Rusumo waterval in Rwanda het Afrikaanse binnenland inkwam, was dr. Oscar Baumann, in 1892. Twee jaar nadien volgde de Duitser Gustav Adolf von Götzen, die later gouverneur van Duits Oost-Afrika (Tanganyika en Zanzibar) zou worden. Rwanda was nog onontdekt door Europeanen en maakte geen deel uit van de ‘Scramble for Africa’ op de Conferentie van Berlijn in 1884, waar Afrika werd verdeeld onder Europese machten. Vanaf de Rusumo watervallen reisde Götzen naar het paleis van de Mwami bij Nyanza en verder naar het Kivumeer.
Na de Eerste Wereldoorlog, tijdens de Vrede van Versailles in 1919, werden aan Duitsland de buitenlandse grondgebieden ontnomen. Rwanda en Burundi waren toen nog niet gekolonialiseerd maar de landen werden als protectoraten onder de nieuw opgerichte Volkenbond geplaatst. België had op dat moment al een succesvolle kolonie – Congo – en werd aangewezen als toezicht-houder. Rwanda en Burundi stonden vanaf dat moment bekend als gemandateerd grondgebied van de Volkenbond.
Ondanks de regels die aan het mandaatschap verbonden waren, eisten de Belgen dat de winsten en opbrengsten die in hun gebieden (Congo en Rwanda) werden verdiend, gebruikt werden voor de repatriëring naar het moederland en elke ontwikkeling moest bekostigd worden uit speciale fondsen. De Belgen besloten dat deze fondsen hun geld uit de koffieteelt op de rijke vulkanische bodems moesten halen. Zo werd koffie geïntroduceerd als marktgewas, later zou thee volgen. De Rwandese bevolking werd ge-dwongen om arbeid te verrichten op de koffie- en theeplantages. Er werden bestaande structuren gehandhaafd om deze werkwijze te implementeren, voornamelijk de Tutsi-houding om over de Hutu-bevolking te heersen. Zo konden de Belgen Rwanda indirect regeren, via een Tutsi-koning als staatshoofd. De harde maatregelen dienden om de koning en zijn helpers van de bevolking te vervreemden.
De Belgische overheersers geloofden ook in raciale theorieën en overtuigden zichzelf van het feit dat Tutsi’s superieur waren aan Hutu’s. Voor de kolonisering speelden de Hutu’s nog een belangrijke rol in de regering van het land, maar België gaf de aanzet tot een verdeelde samenle-ving. Ze gebruikten de ‘neus-index’, op basis van een meting van gelaatstrekken, om de Hutu’s van de Tutsi’s te scheiden. Later, in de jaren ’30 van de twintigste eeuw, werd een nationaal identificatiesysteem op basis van etniciteit ingevoerd. Rwandezen die tien of meer koeien bezaten werden geregistreerd als Tutsi en Rwandezen met minder dan tien koeien werden als Hutu bestempeld. Deze scheidslijn zou, in de jaren na de onafhankelijkheid, nog steeds een belangrijke rol blijven spelen. De woede van de bevolking over de onderdrukking en het wanbeleid was grotendeels gericht op de Tutsi-elite in plaats van op de verre koloniale macht. Na opheffing van de Volkenbond, werd de regio in 1946 beschermd gebied onder de Verenigde Naties. Tijdens deze nieuwe be-scherming zouden de koloniale gebieden worden voorbereid op onafhanke-lijkheid, maar volgens de Belgen had het gebied nog decennia nodig om zich voor te bereiden op zelfbestuur. Aanvankelijk waren de Belgen de koning en zijn opperhoofden om politieke en praktische redenen gunstig gezind. Toen vanuit deze heersende Tutsi-elite de roep om onafhankelijkheid begon, koesterden de Belgische autoriteiten haastig een andere partij, de Parmehutu, die gebaseerd was op een sektarische etnische ideologie. Onder Belgische supervisie vonden in 1959 de eerste moorden op Tutsi’s door de Parmehutu plaats. Met Belgische toestemming schafte de Parmehutu door middel van een gedwongen referendum de monarchie af, te midden van onrust en geweld. Op 1 juli 1962 verkreeg Rwanda de onafhankelijkheid. De massamoorden resulteerden in de eerste grote vlucht van honderdduizenden Tutsi’s naar de buurlanden.
De eerste republieken De eerste republiek onder president Gregoire Kayibanda institutionaliseerde de discriminatie tegen Tutsi’s en pleegde massamoorden tegen deze bevolkingsgroep met het doel ‘de status-quo van Rwanda te behouden’. In 1965 verkreeg Rwanda een eenpartijpolitiek met de MDR/Parmehutu onder leiding van Kayibanda. In 1973 werd president Kayibanda afgezet bij een staatsgreep onder leiding van majoor generaal Juvenal Habyarimana, die de macht greep. Veel prominente politici van de eerste republiek werden hierbij vermoord, evenals een groot aantal Tutsi’s. De MDR/Parmehutu groeide onder Habyarimana uit tot een racistische ideologie. In 1975 vormde president Habyarimana de Mouvement Revolutionaire Nationale pour le Developpement (MRND), de nieuwe partij waarmee hij regeerde en die zich ontpopte tot een schijnconstitutie die herhaaldelijk ‘verkiezingen’ organiseerde waarbij Habyarimana de enige kandidaat was.
In de tussenliggende jaren was actieve discriminatie van Tutsi’s normaal geworden in alle geledingen van de samenleving en dat zorgde voor een grote stroom vluchtelingen naar omringende landen. Zowel onder de eerste als de tweede republiek na de verkregen onafhankelijkheid werd gemeld dat Rwanda een klein, overbevolkt land was dat geen plaats kon bieden aan Rwandese vluchtelingen die wilden terugkeren. Ook de scheiding tussen de Hutu-elite en andere Hutu’s, die bij de staatsgreep in 1973 ontstaan was, vergrootte zich. De interne verdeeldheid binnen Rwanda zorgde voor ontevreden en van elkaar vervreemde bevolking. Sommigen onder hen vonden hun weg over de grens naar de buurlanden, waar ze, samen met eerdere vluchtelingen, de Rwandese Alliance for National Unity (RANU) oprichtten. Deze had ten doel de Rwandese bevolking te mobiliseren om de problemen op te lossen. In 1987 werd RANU het Rwandese Patriottische Front (RPF) met als voornaamste doelstellingen het bevorderen van nationale eenheid en verzoening, het vestigen van democratie, het verschaffen van veiligheid en het uitroeien van corruptie. Bovendien wilde het front de Rwandese vluchtelingen repatriëren en hervestigen en in de toekomst bouwen aan een zelfvoorzienende economie.
De strijd voor vrede Het regime in Kigali had zich ontwikkeld tot een onderdrukkend regime, dat zich van geweld bediende om de bevolking onder de duim te houden. De RPF, die had nagelaten de regering aan de onderhandelingstafel te brengen, nam de wapens op om het gewelddadige regime uit te dagen. Op 1 oktober 1990 brak de oorlog tussen de RPF en het heersende regime uit. Weinigen hadden voor 1990, de dag waarop de bevrijdingsoorlog tegen de militaire dictatuur in Kigali begon, van de RPF gehoord. Op 29 maart 1991 tekenden de RPF en de regering van Rwanda in DR Congo de N’sele staakt-het-vurenovereenkomst. Deze overeenkomst voorzag in, onder andere, het staken van de vijandelijkheden, het terugtrekken van buitenlandse troepen, het uitwisselen van krijgsgevangenen en serieuze politieke onderhandelingen om het conflict te beëindigen. De regering hield zich echter niet aan de overeenkomst waarna het conflict hervatte en zich verhevigde.
Naarmate het regime wanhopiger werd namen de massaslachtingen op Tutsi’s toe. Er werd geweld gebruikt om de opkomende binnenlandse oppositie de kop in te drukken. In 1993 werd er wederom een poging gedaan tot een vredesovereenkomst. Op 4 augustus werd de Vredesovereenkomst van Arusha gesloten. De overeenkomst kende vier hoofddoelen: het instellen van het recht, het delen van de macht, de repatriëring en hervestiging van vluchtelingen en het integreren van de krijgsmachten. De Verenigde Staten, Frankrijk en de Afrikaanse Unie bemiddelden tijdens de onderhandelingen. Een VN-vredesmacht zag toe op de wapenstilstand en hield tevens toezicht op de naleving van gemaakte afspraken. De overeenkomst werd echter nooit geïmplementeerd omdat de regering de afspraken niet nakwam en men achter de schermen bezig was met de voorbereidingen van een genocide. De regering meende dat uitroeiing van alle Tutsi’s de ultieme oplossing zou bieden.
De genocide Vanaf 1959 vonden er veel slachtingen plaats in Rwanda. Tot aan de jaren negentig kwamen moorden op Tutsi’s regelmatig voor. Maar tussen april en juli 1994 werden er in zeer korte tijd meer dan 1 miljoen Tutsi’s door het regime vermoord. Hutu’s die zich tegen de regering of de massamoorden verzetten, werden evenmin gespaard. Er waren veel mensen bij de moorden betrokken, van regeringsambtenaren tot strijdkrachten, lokale autoriteiten en zelfs Hutu’s uit de gewone bevolking. Tot de planners en organisatoren werden president Habyarimana en hoge regeringsambtenaren gerekend. Milities en sommige gedeelten van de bevolking werden voor de genocide getraind en bewapend, er werd haatradio en -televisie opgezet en er werden lijsten van beoogde slachtoffers verspreid.
Onder druk van de Veiligheidsraad trok het grootste deel van de VN-missietroepen voor Rwanda (UNAMIR) zich terug, ondanks herhaalde oproepen van de Force Commander om meer mankracht. Onder het mom van wraak voor het neerschieten van het vliegtuig met president Habyarimana op 6 april, werd de genocide in gang gezet. Op 4 juli 1994 viel Kigali in handen van de gewapende vleugel van de RPF. De gewapende troepen en leden van de Voorlopige Regering vluchtten naar voornamelijk de Democratische Republiek Congo en Tanzania. Op 19 juli vestigde het RPF, onder leiding van Paul Kagame, een Regering van Nationale Eenheid samen met vier andere politieke partijen. Deze partijen zijn de Liberale Partij (PL), de Sociaaldemocratische Partij (PSD), de Christendemocratische Partij (PDC), en de Republikeinse Democratische Beweging (MDR).
Sinds 2000 is president Paul Kagame van de RPF aan de macht in Rwanda. In 2010 werd hij herkozen voor een nieuwe termijn van zeven jaar.
Praktische info
Bereikbaarheid en rondreizen Rwanda is te bereiken met verschillende luchtvaartmaatschappijen, waaronder KLM, Rwandair Express, Kenya Airways, Brussels Airlines, South African Airways en Ethiopian Airlines. Sinds oktober 2010 vliegt de KLM rechtstreeks van Amsterdam naar Kigali, zes keer per week. Alle internationale vluchten vliegen op Kigali International Airport, op tien kilometer van het centrum van Kigali.
Voor Rwanda is een visum vereist. Deze is verkrijgbaar bij de Rwandese Ambassade in Den Haag. De makkelijkste optie is het indienen van een online verzoek. Zodra deze is ingediend wordt er een printbare barcode naar je email gestuurd, die de visa-afgifte bij aankomst zal vergemakkelijken. Rwanda heeft waarschijnlijk het beste wegennetwerk van heel Afrika met uitstekend geasfalteerde wegen. Reizigers die via een touroperator hun reis hebben geboekt krijgen een goede auto om mee rond te reizen. Alle grote steden worden met elkaar verbonden door zowel lokale als luxe busdiensten. De goede, rustige wegen lenen zich ook uitstekend voor fietstochten door de heuvels en valleien. De plattelandswegen die door het hele land lopen zijn geschikt voor mountainbike en wandeltochten. Binnenlandse vluchten en helikopterdiensten zijn beschikbaar door het hele land.
Beste reistijd Rwanda kan vanwege het milde klimaat het hele jaar door bezocht worden. Gorilla-trektochten en wandeltochten door bossen en het vulkaangebied zijn het meest comfortabel tijdens de droge maanden. De Europese wintermaanden zijn de beste maanden voor vogelspotters, aangezien Rwanda dan wordt bezocht door trekvogels uit het Palearctisch gebied (het aaneengesloten land van Europa, Noord-Afrika en het Midden Oosten tot aan Noord-, Centraal-, en Oost-Azie).
Nationale vakanties
Januari 1 - Nieuwjaar
Februari 1 - Heroes Day
Goede Vrijdag - (Christelijke herdenkingsdag voor Paaszondag)
April 7 - Genocide Memorial Day
Mei 1 - Labour Day
Juli 1 - Independence Day
July 4 - Liberation Day
Augustus 15 - Assumption Day
Eid ul-Adha - (Islamitisch offerfeest)
November 1 - Allerheiligen
December 25 - Kerst
Gezondheid Het grootste gedeelte van Rwanda ligt te hoog voor malariamuggen, maar de ziekte komt wel voor en malariapillen worden daarom geadviseerd. Verder moet je een vaccinatie voor gele koorts hebben. Elke grote stad in Rwanda heeft een ziekenhuis. Drink in Rwanda alleen bronwater uit flessen, die overal in het land te koop zijn. Ziekenhuizen bevinden zich in alle grotere plaatsen en in kleinere dorpen zul je klinieken vinden.
Geld In Rwanda betaalt men met de Rwandese Franc. Euro’s, Amerikaanse dollars en de Britse Pond Sterling zijn te wisselen op de luchthaven, bij banken of bij de Forex-kiosken in grotere plaatsen. Let op dat je buiten de hoofdstad geen cheques kan inwisselen. Creditcards worden over het algemeen alleen geaccepteerd door de betere hotels en luchtvaartmaatschappijen en kunnen worden gebruikt om geld op te nemen bij de Banque de Kigali.
Accommodaties Rwanda biedt overnachtingsmogelijkheden op zowel wereldklasse-niveau als voor de budgetgebonden reiziger. Vooral de hoofdstad Kigali heeft een ruime keuze aan accommodaties. In het centrum en de buitenwijk Kacyiru zijn verschillende vier- en vijfsterrenhotels. In de groene buitenwijk Kiyovu vind je gezellige guesthouses en hotels voor de middenklasse. Rondom Musanze en Kinigi -de vertreklocatie voor gorillatochten- heb je de keuze uit lodges van maar liefst vijf verschillende toeristenklassen. Bij Akagera National Park ligt op een heuvel een uitstekende lodge, uitkijkend over de vele meren die Rwanda rijk is. In de kustplaatsjes Gisenyi en Kibuye vind je verschillende resorts en hotels en bij Nyungwe Forest National Park wordt momenteel een splinternieuwe lodge gebouwd, terwijl onlangs een prachtige ecolodge is voltooid. Verder zijn er verspreid over het hele land, zoals in Nyanza, Butare en Cyangugu prima accommodaties.
Kleding De dagtemperatuur in Rwanda is het hele jaar door aangenaam warm, dus breng genoeg luchtige kleding mee. In de vroege morgen en ’s avonds kan het een beetje koel zijn en heb je vaak warmere kleding nodig. Voor de wandeltochten hoog in Volcanoes National Park is stevige, waterdichte kleding nodig die je beschermt tegen de verschillende planten en insecten en de vochtige mist. Stevige wandelschoenen zijn ook een aanrader. Wild- en vogelspotters kunnen niet zonder verrekijker en camera en in de grotten is een hoofdlamp uiterst handig omdat je dan de armen vrij hebt.
Communicatie Het mobiele netwerk van Rwanda werkt uitstekend en strekt zich uit over vrijwel het gehele land. Internationale mobiele gesprekken leveren geen enkel probleem op. Lokale simkaarten worden in het hele land verkocht, zelfs in de kleinste plaatsjes. Mobiele telefoons worden verkocht in verschillende winkels in Kigali en grotere steden. De meeste plaatsen hebben internetcafés en computercentra.
Elektriciteit In Rwanda gebruikt men Europese stekkers, dezelfde als in Nederland. De elektriciteit is 230 volt, 50 Hertz.
Gorillatochten Gorillatochten worden meestal door touroperators geregeld of kunnen direct geboekt worden bij de informatiebalie van Rwanda Tourism in Kigali.
Voedsel De Rwandese keuken serveert onder andere kebab van geitenvlees, gegrilde tilapia, ugali (een basisgerecht van mais), matoke (gekookte groene banaan) en aardappels. Deze lekkernijen moet je beslist proberen. Bonen, erwten, groene groenten en aardnoten zijn de hoofdbestanddelen van de Rwandese keuken. Goed westers eten, veelal met Belgische invloeden, wordt geserveerd in de op toeristen georiënteerde restaurants en hotels in alle grote steden.
Bank- en kantooruren De meeste banken, winkels en kantoren zijn doordeweeks geopend van acht tot vijf en in de weekenden ‘s ochtends van acht tot twaalf uur. De banken en winkels in Kigali zijn vaak dagelijks tot acht uur ’s avonds geopend, of zelfs 24 uur per dag. Iedere laatste zaterdag van de maand, werken de Rwandezen -en geinteresseerde buitenlanders- samen aan diverse vrijwilligersprojecten, van 8 tot 12 uur ’s ochtends.
Meer weten over de berggorilla? Klik hier
Foto's en reisverhalen
Lees de verhalen van reizigers die Rwanda bezochten en bekijk hun foto's. Ben jij op reis geweest naar dit land? Log in op de site en plaats je mooiste foto's en je verslag van je reis.
Reisinformatie
Munteenheid Rwandese franc
Visum vereist
Ambassade klik hier
Toerisme bureau klik hier
Actuele veiligheidinformatie klik hier
Nodige vaccinaties klik hier
Online reisgids klik hier
Overzicht van reisorganisaties in Rwanda klik hier
Overzicht van Nederlandse reisorganisaties met reizen naar Rwanda klik hier
Aan dit land gerelateerde artikelen in Ontdek Afrika
-‘Nyungwe Forest, eco-paradijs in de nevel’ door: Astrid van Amerongen (3.1)








